ونوس

بعد تو من همه درد.
بعد تو من همه دود.
بعد تو آه مبرس,
كه دگر هيچ نبود.
بعد تو دوستت دارم ,
اصطلاحي شد گنگ.
و تو از كوچه گذشتي.
من تبدار به بستر بودم.
با خودم مي گفتم:چه صدايش زيباست

عشقم را با روحم در آميختم وبرروي سنگ قلبم حک کردم
وسنگ قلبم را هديه کردم تا ، سنگ قلبت شود
ديـديـم ، شانه هاي فرو رفته مان را
ديـديـم ، زيـبـايـي بيمـارمان را
و جز گم شدن آرزويي نداريم
آرزوهايمان را برسنگ قبرمان مي نويسيم
تا ديگر، هيچ چيزرا نيازمند نبا شيـم

چيزي ديگر ميانمان نماند

موفقیت مثل توپ فوتبال برای آدمهاست . می دویم تا به آن برسیم و وقتی رسیدیم آن را شوت می کنیم

چيزي ديگر ميانمان نماند
چيزي براي استواري . وفاداري
ميان کوچه پس کوچه هاي انتظار،ميان بودن و نبودن،ميان غرور و شکستن،
سخت است پاک کردن يادگاري هايت
بگذار در دلم خاک بخوري دست نخورده و يک گوشه از آن متعلق باشد به تو براي هميشه
نه فقط براي ديروزم،نه فقط براي امروزم،
تو را براي هميشه دوست مي دارم

در بيكران چشمانت چه مي گذرد كه تا مي نگرم بر تو چون ديواري از شن فرو مي ريزم در بيكران چشمانت چه مي گذرد عشق ، از نگاه شرم آگين تو ديوانه وار زبانه مي كشد اما كلامت خالي و سنگين است من كودكي ساده انديش نيستم تجربه ي چشم ها را خوب مي شناسم دلم مي خواهد با كلامت بگويي در بيكران چشمانت چه مي گذرد

كارعمرآسان گرفتم،كارعشق آسان نشد!
سربصحراها نهادم،بحردل سامان نشد!
ناله راازيادبردم،ديگراين دل دل نماند!آيينه پرسيد که چرا دير کرده است نکند دل ديگري او را سير کرده است خنديدم و گفتم او فقط اسير من است تنها دقايقي چند تأخير کرده است گفتم امروز هوا سرد بوده است شايد موعد قرار تغيير کرده است خنديد به سادگيم آيينه و گفت. احساس پاک تو را زنجير کرده است .احساس پاک تو را زنجير کرده است. گفتم از عشق من چنين سخن مگوي. گفت خوابي. سالها دير کرده است .در آيينه به خود نگاه ميکنم آه! عشق تو عجيب مرا پير کرده است .راست گفت آيينه که منتظر نباش .او براي هميشه دير کرده است
سردوخاموش اوفتادم،ديگراين جان جان نشد!
ديده برهرنقش بستم،آنچه ديدم آن نبود!
باحقيقت پيش رفتم،آنچه گفتم آن نشد!
اختيارگريه رادادم بچشم خودولي
سيل بنيان كن برون زين چشمه جوشان نشد

يكي بود يكي نبود
زير گنبد كبود
يه كسي بود كه مي خواست
بره شهر آرزو
آرزوي اون چي بود ؟
يه دل ساده مي خواست
يه دل يه رنگ مي خواست
يه دل عاشق مي خواست

دروغ بگو كه هيچ گاه مرا دوست نداشته اي
زيرا كه اين دروغ گفتن ، از لبان تو
ناز تو را بيشتر مي كند
دروغ بگو كه هيچ گاه در آغوش من ، عاشق نبوده اي
زيرا كه اين دروغ گفتن ، آغوش من را
گرم تر از آتش شعله ور مي كند
دروغ بگو
كه چشمانت سرخي مي گيرند
لبانت ناز مي شوند

لحظه اي كه مي خواهي مرا ترك كني
در چشم هايم
خوب نگاه كن
ببين آيا من
همان تكه ابر گمشده اي نبودم
كه در شب خستگي هات
آفتاب كوچه ها يت را بخشيدم
و قطره قطره ، آب شدم
ببين آيا من
همان شاپركي نبودم
كه در اضطراب دست هاي تو
پيله هاي ابريشمي بافتم
و شبپره هاي كوچك خواب شدم
ببين آيا من
همان ستاره اي نبودم
كه آفتاب شدم

گفت: تا حالا عاشق شدی؟
گفتم: نه!!!
ولی نگفتم که داری عاشقم میکنی

دست ها و نوازش ها
دست ها و خواهش ها
دست ها و بوسه ها
اکنون من
چون خاطره ای در آينه نشسته ام
هيچ نمی شنوم
اما تو دور نشسته ، می گويی به من خسته ام
صدايی گنگ ، صدايت را محو می کند
صدايت را دور می کند
هيچ نمی بينم
اما فاصله
چشم هايت را
نقطه هايی کور می کند
در آينه نشسته ام
هيچ نمی بينم ، اما
آوازهايت عبور می کند

من زندگي ام را با تو قسمت مي کنم
من وجودم را با تو قسمت مي کنم
تو فقط با دستان گرمَت
سايبان مترسک هاي خسته ي باغ سينه ي من باش
تو فقط با من باش
من وجودم را با تو قسمت مي کنم

زمانيكه دلتنگ و غمگيني اندكي به ماه بنگر
پلكهايت را برهم بگذار و براي مدتي با به صحبت بنشين
ان زمان است كه چند قطره اشك پاك
گونه هايت را تر ميكندو دلت روشنتر از ستاره ها ميشود

عشق يک واژه زيباست تو بايد باشي زندگي بي تو محال است تو بايد باشي

وقتي مي گريم ميگن عاشقه وقتي مي خندم مي گن ديونه هسته پس من هم مي گريم هم مي خندم يه عاشق ديونه هستم

چشمانت را براي زندگي مي خواهم اسمت را براي دلخوشي مي خوانم دلت را براي عاشقي مي خواهم صدايت را براي شادابي مي شنوم دستت را براي نوازش و پايت را براي همراهي مي خواهم عطرت را براي مستي مي بويم خيالت را براي پرواز مي خواهم و خودت را نيز براي پرستش

سال نو همه مبارک سال خوبی داشته باشید

گریه کن جداییا ما رو رها نمی کنن

آدما آنگار برای ما دعا نمی کنن

گریه کن حالا حالا از هم باید جدا با شیم

بنشینیم منتظر معجزه خدا باشیم

گریه کن من دارم مثل تو گریه می کنم

به خدای آسمونامون گلایه می کنم

گریه کن واسه شبای که بدون هم بودیم

گریه کن سبک میشی ,روزای خوب یادت میاد

گر چه که تو تقویمامون نیستن , اون روزا زیاد

گریه کن برای قولی که بهش عمل نشد

واسه مشکلا تی که , بودش و هست وحل نشد

گریه کن , واسه همه ,واسه خودت , برای من

توی بارونی ترین ثانیه حرفاتو بزن

گریه کن تا آینه شه باز اون چشای روشنت

واسه موندن لازمه , فدای گریه کردنت

خدایا ...

سلام
این بار میخوام با تو حرف بزنم
و بعد از این مدت که با سیاهی گذشت با سفیدی ازت عذر خواهی کنم
من و تو با هم بودیم اما حالا نیستیم پس دلیلی نداره این جدایی با خصومت و  دشمنی همراه باشه
من با لحن خوبی با تو صحبت نکردم و حتی یه جورایی با غرورم دل تو رو آزرده خاطر کردم
به خاطر همین هم ازت عذر خواهی میکنم و از تو میخوام که تو هم اگر تونستی من و ببخشی
برات بهترین لحظه ها رو آرزو میکنم و امیدوارم در تمام لحظات زندگیت شاد باشی
امیدوارم تمام روزهات رو با خوبی سپری کنی و به کسی که وافقعا دوستش داری برسی
میدونم الان چی فکر میکنی و میدونم که حرف هام برات کاملا عجیبه
شاید باورت نشه اما این حرف ها رو از صمیم قلبم نوشتم
این ها رو نوشتم که اگر یه روز باز هم رو دیدیم حد اقل بهم سلام بکنیم
جدایی ما دلیل بر این نمیشه که تا ابد از هم کینه به دل داشته باشیم
من نمیخواستم تو این رنج و بکشی   اره الان هم داری رنج میکشی ولی این رنج بهتر از اون یکیه
این جوری اگر کسی بخواد بهت حرفی بزنه تو محکوم نمیشی و منو محکوم میکنی

خداحافظ

من همیشه رنگ سیاهی و تاریکی هستم
روزگار غم روزگار منه
هیچ چیز دیگه وجود نداره
ولی تو همیشه وجود داشتی و داری
من برای تو چی بودم؟
یه آدم بی فایده بودم
یه گم شده ی بی رحم
حق داری حالا تو من و آذار بدی
اشک هام رو جاری کنی
میتوی به من مثل یه جسم بی جان نگاه کنی
من و از عشق خودت محروم کنی
از من دور باشی    من و از خودت دور کنی
من اونی نبودم که تو انتظار داشتی
اصلا تو چرا عاشق من شدی؟
چرا من و نجات دادی؟
چرا اشک هام رو پاک کردی ؟
چرا گفتی که عاشقمی؟

من که ارزش نداشتم
منم عاشقت شدم و بودم و میمونم
اما حالا دیگه تو هم نمیتونی من رو نجات بدی
احساس میکنم روز های آخر زندگیمه
تو دیگه منو مثل قبل دوست نداری
من هیچ وقت کنارت نبودم
من همیشه سر کلاس عشقت غایب بودم
لازم نیست منو ببخشی
الان باید منو مجازات کنی
من توی تمام دادگاه های عشقت یه مجرمم

من اگر کسی رو داشتم دیگه در به در نبودم

با غم و غربت و اندوه دیگه همسفر نبودم

اگه زخم نخورده بودم تو رو باور نمیکردم

توی این حصار پر درد با غمت سر نمیکردم

عمری شب زده بودم پشت گریه صدات کردم

از پس آینه اشک تا همیشه نگات کردم

قدر عشق معنای مرگ مسلخ پاییز و برگ

قصه عشق و خقیقت قصه گل و تگرگ

آخه دردم درد تو بود درد دور از من وما بود

شکل تنهایی و غربت سرنوشت آدما بود

با چشات دنیا رو دیدم حتی من فردا رو دیدم

توی قلب قطره بودم با تو من دریا  رو دیدم

عمری شب زده بودم پشت گریه دات کردم

از پس آینه اشک تا همیشه نگات کردم

قدر عشق معنای مرگ مسلخ پاییز و برگ

قصه عشق و حقیقت قصه گل و تگرگ

نمیتونم به پای کسی دیگه بشینم فقط تو فقط تو اون عشق پاکت.....

غم تنهایی

چرا وقتی كه آدم تنها می شه
غم و غصه اش قد يك دنيا می شه
ميره يك گوشه پنهون می شينه
اونجا رو مثل يه زندون می بينه
غم تنهايی اسيرت می كنه
تا بخوای بجنبی پيرت می كنه
وقتی كه تنها می شم اشك تو چشام پر می زنه
غم میاد يواش يواش خونه ی دل در می زنه
ياد اون شب ها می افتم زير مهتاب بهار
توی جنگل لب چشمه، می نشستيم، من و يار
غم تنهايی اسيرت می كنه
تا بخوای بجنبی پيرت می كنه
می گن اين دنيا ديگه مثل قديما نمی شه
دل اين آدما زشته، ديگه زيبا نمی شه
اون بالا باز داره زاغه ابرا رو چوب می زنه
اشك اين ابرا زياد ولی دريا نمی شه
غم تنهايی اسيرت می كنه
تا بخوای بجنبی پيرت می كنه

وداع با همسفر زندگی ام..... فرا رسيد لحظه اي كه كاش فرا نمي رسيد. فرا رسيد لحظه اي كه كاش در ماق زندگي محو مي شد و به سر نمي رسيد. لحظه اي كه اشك در چشمانم مثل سيل جاري خواهد شد. لحظه اي كه جدا مي شوم با همسفر قلبم . همسفري كه سوغاتش محيتي بود كه به دلم هديه داد. همسفري كه دلش پر از مهر و محبت است پر از درد و دل و صحبت است. اينك او بايد سفر كند . سفري كه بازگشتي نخواهد داشت . او وداع خواهد گفت با قلبم. او بايد به راه ديگر زندگي قدم بگذارد. او بايد از من جدا شود چون سرنوشت اين را مي خواهد! او در اين مدتي كه همسفر من بود و با من بود غم و غصه هاي دلم را از من دور كرد و مرا با محبت و مهر خودش آشنا كرد.قلبم را آرام كرد ، به دور از هياهوي عشق و غوغا كرد . چقدر سخت است ، چقدر دلگير است لحظه جدايي او با من ! در اين مدتي كه او با قلبم همسفر بود آرزوهايي در دلم داشتم و اينك كه زمان جدايي فرا خواهد رسيد آرزوهايم همه تبديل به افسانه و رويا خواهند شد. لحظه سرد جدايي من با او لحظه اي است كه هيچگاه از يادم و خاطرم ، بيرون نخواهد رفت و هميشه ياد آن در قلبم تا ابد نا آرامي و دلتنگي به پا خواهد كرد. نمي توانم از او جدا شوم ، نمي توانم تلخ ترين لحظه زندگي ام را ببينم ، نمي توانم آرام بگيرم و گريه نكنم! بايد گريه كنم چون از بهترين همدمم زندگي ام جدا خواهم شد! باز قلبم همان قلب تنها خواهد شد ، باز دلم ويرانه تنها خواهد شد . باز اشك در چشمانم جاري خواهد شد ، باز شبهايم بي ستاره خواهد شد. باز دلم تيره و تار خواهد شد و باز تنهايي رفيقم شب و روزم خواهد شد. و ديگر قلب كوچكم كه پراز درد و غصه است ، كسي را ندارد كه با آن درد و دل كند!

 رفته بودیم که دور از انتظار دیگران

ساعتی با سرگردانی یک عشق بی پناه

زیر روشنایی مات ماه گردش کنیم

آسمان کاملا صاف بود

ناگهان...!

ابری سیاه صورت نازنین ماه را

در سیاهی خود ناپدید کرد

گفتم...!

آسمان به این صافی

معلوم نیست

این تکه ابر سیاه

از گریبان ماه چه میخواهد

اشاره به ابر کرد و آهی کشید و گفت:

آن ابر سیاه

عصاره ناله های پنهانی عشاق واقعی است

که روی ماه را پوشانده تا ماه

     ای تو جاری شده در قشنگترین دقایقم ای تو با من آشنا ناجی قلب عاشقم

تو صدای خسته من

گفتنی همنفس من

رفتن و رفتن و رفتن

قصه های تلخ موندن  

تو صدای خسته من 

این دل شکسته من  

واسه تو میتپه اما

تو کجا و غصه من 

                               عشق                                   

کنار یه درویشی نشسته بودم.داشتم باهاش در مورد یه دوست صحبت میکردم.با اینکه خیلی بزرگ بود ولی نشسته بود و حرفای منو گوش میکرد.بهش گفتم که خیلی دوسش دارم .همین که این حرفو زدم یه نگاهی به من کرد.از چشماش اشک جاری شد.بی اختیار منم گریم گرفت.اون گریه میکرد.من گریه میکردم.

اصلا نمی دونستم واسه چی دارم گریه میکنم.یه دفعه درویش دستشو گذاشت رو شونه هام.بهم گفت بلند شو .باید باهم دیگه یه جایی بریم.بدون اینکه حرفی بزنم بلند شدم و همراهش رفتم.

شب شده بود.هوا سرد بود.ولی انگار هیچی نمی فهمیدم.فقط باهاش میرفتم.یه دفعه رسیدیم به یه کوچه.بهم گفت من دیگه نمی تونم بیام ولی تو باید بری.گفتم کجا باید برم.گفت باید بری تو این کوچه.دیگه ازش چیزی نپرسیدم.رفتم.کوچه خیلی واسم آشنا بود.می ترسیدم.

همین که وارد کوچه شدم یه چیزی دیدم.بیشتر ترسیدم.تو کوچه هم ریسه بندی بود وعروسی و هم عزاداری.

رفتم جلوتر. پاهام سنگ شده بودند.دستام میلرزیدند.

دیدم که یه خونه عروسیه و خونه روبروش عزاداری.

داشتم دیوونه میشدم.نمی خواستم دیگه جلوتر برم ولی یه نفر منو هل می داد.بی اختیار رفتم تو خونه ای که عزاداری بود.

خونه خیلی واسم آشنا بود.انگار که.....

میخواستم بپرسم که چی شده ولی نتونستم.فقط صدای گریه بود که از اون خونه بلند میشد.فقط دیدم که یه نفر رو زمین بود و یه پارچه سفید روش کشیده بودند.افراد خونه خیلی واسم آشنا بودند.یه دفعه بی اختیار زدم زیر گریه.های های گریه میکردم.انگار که یه عزیزی رو از دست داده بودم....

دیگه طاقت نیاوردم.اومدم بیرون.سرم پایین بود.اومدم بیرون.یه دفعه که سرمو بالا کردم یه چیزی دیدم.

دیدم عروس و داماد دارن میان بیرون.همین که نگام به عروس افتاد....

می شناختمش.انگار یه عمر می شناختمش.اونم منو دید.نگام کرد و بهم لبخند زد.اشکام خشک شدند.دیگه مال خودم نبودم.اصلا نفهمیدم که چی کار کردم.رفتم جلو.بی اختیار به پاش افتادم.انگار که فقط من بودم و اون.سرمو بالا کردم.نگام کرد.نمی تونست چیزه بگه ولی خوشحال بود.سرمو گذاشتم جلو پاش.سجده شکر کردم.نمی دونستم واسه چی این کارا رو میکنم.

صدام کرد.بهم گفت ........... بلند شو.همین که اسممو برد زدم زیر گریه.فهمیدم کیه...

داشتم زار زار گریه میکردم.بهم گفت که نمی تونم.

دستشو زد به سینم و منو کنار زد.گفت برو.برو.برو...

بدون اینکه چیزی بگم برگشتم.بی اختیار رفتم تو خونه ای که عزاداری بود.همه افراد اونجا آشنا بودند.رفتم جلوتر.دیدم مادرم نشسته کنار اون مرده و داره زار زار گریه میکنه.انگار هیچ کس منو نمی دید.رفتم کنار مادرم نشستم.به مادرم گفتم مامان چی شده.ولی انگار منو نمی دید.می خواستم ببینم کی مرده.پارچه سفید رو زدم کنار.یه چیزی دیدم.باورم نمی شد...

خود من بودم...

یه دفعه درویش اومد کنارم.بهش گفتم چی شده.خندیدوگفت:به آرزوت رسیدی....  

خيال نمي كردم كه تو يه روز عزيز من بشي

ازاين فزون بي كسي راه گريز من بشي

بهفكر من نمي رسيد اصلا بدوني عشق چيه

اینکهبه دنبال هوسي يا اونكه عاشق كيه

مگه مي شد تو رو ديد و به تو از دو رنگيها گفت

تو رو بايد ديد و با تو از قشنگي ها گفت

مگهمي شد كه دروغ گفت به تو كه نازنيني

تو خودت مي شناسي عشقو هر كجا او نو ببيني

خیال نمي كردم كه تو يه روز همه كسم بشي

با من بي كس و غريب يه روز هم قسم بشي

اصلا نمي اومد بهت كه عشقو حتي بشناسي

اما ديدم كه مثل تو عاشق نمي شه هيچ كسي